Ο χρόνος χαράζει τα πρόσωπά μας με όλα τα δάκρυα
που δεν χύσαμε.

Τα 8 ψέματα της πάμφτωχης μάνας μου

Σίγουρα η αγάπη που νιώθει μία μάνα για το παιδί της, δεν συγκρίνεται με κανένα άλλο είδος αγάπης. Παρά τις όποιες δυσκολίες και τα εμπόδια, οι μανάδες πάντα καταφέρνουν να βάλουν πρώτα τα παιδιά τους, ακόμη και αν οι ίδιες καταλήξουν τελευταίες.

Στην ιστορία που ακολουθεί μια μητέρα έπρεπε να πει αρκετά ψέματα στο γιο της για να τον μεγαλώσει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και τώρα που αποκαλύφθηκε η αλήθεια, η ιστορία της έγινε παγκοσμίως γνωστή.
Έχετε κάνει ποτέ κάτι παρόμοιο για τα παιδιά σας ή θα το κάνατε αν χρειαζόταν; Αν πιστεύετε ότι οι μητέρες αξίζουν μόνο σεβασμό και θαυμασμό, διαβάστε την παρακάτω ιστορία και θα αλλάξετε γνώμη...Η ιστορία ξεκίνησε όταν ήμουν παιδί. Η οικογένειά μου ήταν πολύ φτωχή και ποτέ δεν είχαμε αρκετό φαγητό. Η μητέρα μου πάντα μου έδινε το δικό της πιάτο κι έλεγε «Φάε αυτό το ρύζι γιε μου εγώ δεν πεινάω».

Αυτό ήταν το πρώτο ψέμα της μητέρας μου καθώς μεγάλωνα, η μητέρα μου περνούσε τον ελεύθερο χρόνο της, ψαρεύοντας σε ένα ποτάμι. Έτσι από τα ψάρια που έπιανε, θα μπορούσε να μου προσφέρει ένα καλύτερο φαγητό για την ανάπτυξή μου. Καθώς έτρωγα, κάθονταν δίπλα μου και έτρωγε και αυτή ότι κρέας έμενε στα κόκαλα. Όταν της πρόσφερα από το φαγητό μου, έλεγε «Φάε το φαγητό σου γιε μου, δεν μου αρέσουν εμένα τα ψάρια»

Αυτό ήταν το δεύτερο ψέμα…Αργότερα για να μπορέσω να σπουδάσω, έψαξε και βρήκε μία δεύτερη δουλειά. Ανακύκλωνε παλιά κουτιά από χαρτόνι και αυτό της έδινε κάποια επιπλέον χρήματα για να καλύψουμε τις ανάγκες μας. Ένα χειμωνιάτικο βράδυ ξύπνησα και την βρήκα με ένα μικρό κερί να δουλεύει ακόμη. Της είπα να έρθει για ύπνο, αλλά μου απάντησε πως δεν είναι κουρασμένη.

Αυτό ήταν το τρίτο της ψέμα. Όταν έφτασαν οι τελικές εξετάσεις ζήτησε άδεια από τη δουλειά της για να με συνοδεύσει. με περίμενε μέσα στη ζέστη για ώρες και όταν τελείωσα ήρθε κοντά μου και μου έφερε ένα μπουκάλι με κρύο νερό. Την είδα κουρασμένη και εξαντλημένη και της είπα να το πιει εκείνη. Η απάντησή της ήταν «Δεν διψάω γιε μου, πιες το εσύ να δροσιστείς».

Αυτό ήταν το τέταρτο ψέμα της μητέρας μου. Μετά το θάνατο του πατέρα μου, η μητέρα μου έπρεπε να βρει τρόπο να καλύψει τις ανάγκες μας. Η κατάσταση της οικογένειάς μας χειροτέρευε και δυστυχώς όλα τα βάρη περνούσαν από πάνω της. Κάποιοι γείτονες της έλεγαν ότι πρέπει να παντρευτεί ξανά και να φτιάξει τη ζωή της από την αρχή. Αυτή όμως έλεγε «Δεν είμαι εγώ για τέτοια, είμαι μεγάλη γυναίκα με παιδί και δεν χρειάζομαι την αγάπη κανενός».

Αυτό ήταν το πέμπτο ψέμα της μητέρας μου…Αφού τελείωσα τις σπουδές μου και έπιασα δουλειά, ήταν ώρα για τη μητέρα μου να ξεκουραστεί, αλλά δεν ήθελε. Πήγαινε κάθε μέρα στη λαϊκή αγορά και πουλούσε κάποια λαχανικά για να καλύπτει τις δικές της ανάγκες. Εγώ δούλευα μακριά και κάθε μήνα με το που έπαιρνα το μισθό μου, της ετοίμαζα ένα δέμα με τρόφιμα και διάφορα καλούδια, της έβαζα και ένα φάκελο με λεφτά και της τα έστελνα. Αυτή όμως τις περισσότερες φορές, κρατούσε τα πάντα εκτός από τα λεφτά. Με την πρώτη ευκαιρία μου τα έστελνε πίσω και μου έγραφε «Αγόρι μου δεν χρειάζομαι χρήματα, δόξα τον Θεό έχω αρκετά για να ζήσω. Κράτησε τα εσύ που είσαι νέος και έχεις ανάγκες».

Αυτό ήταν το έκτο της ψέμα…Μετά από 3 χρόνια δουλειάς και μεταπτυχιακών σπουδών, μία μεγάλη εταιρεία εμφανίστηκε στο δρόμο μου, η οποία με προσέλαβε με πολύ καλό μισθό και μου χρηματοδότησε το διδακτορικό που πάντα ονειρευόμουν. Τότε γύρισα και είπα στη μητέρα μου ότι η τύχη μας χαμογέλασε. Της ζήτησα να έρθει μαζί μου, να σταματήσει να δουλεύει και επιτέλους να απολαύσει και αυτή κάποιες στιγμές από τη ζωή της. Εκείνη όμως μου είπε, «Άσε με γιε μου στον τόπο μου, εγώ ¨είμαι μια χαρά, κοίτα να κάνεις εσύ τη ζωή σου καλύτερη και μην κοιτάς εμένα.»

Αυτό ήταν το έβδομο ψέμα που μου είπε…Στα γεράματά της απέκτησε καρκίνο στο στομάχι. Σε εμένα όμως δεν είπε τίποτα. Μία μέρα όμως αποφάσισα να πάω την δω χωρίς να την προειδοποιήσω. Όταν μπήκα στο σπίτι αμέσως κατάλαβα ότι κάτι δεν πάει καλά. Γερασμένη και εξασθενημένη καθόταν στο κρεβάτι, προσπαθούσε να γελάσει αλλά φαινόταν ότι έκανε υπερπροσπάθεια. Καθώς με κοιτούσε, με έπιασαν τα κλάματα, δεν άντεξα...
Τότε γύρισε και μου είπε «Γιε μου μην κλαις και μην στεναχωριέσαι, εγώ είμαι μια χαρά» και μου κράτησε το χέρι. Αυτό ήταν το όγδοο ψέμα της κι εκείνη τη στιγμή έκλεισε τα μάτια της για πάντα

 

Ξέρεις ποιο είναι το καλύτερο;
Έχεις την υγεία σου και παραπονιέσαι για τη δουλειά σου.
Έχεις τη δουλειά σου και παραπονιέσαι για τα οικονομικά.
Έχεις καλά τα οικονομικά και παραπονιέσαι για τους φίλους.
Έχεις και φίλους γύρω σου καλούς και παραπονιέσαι που δεν έχεις σχέση.
Έχεις μια σχέση,έναν σύζυγο και παραπονιέσαι που δεν σε καταλαβαίνει.
Σε καταλαβαίνει η σχέση σου,σε φροντίζει,σε αγαπά και παρόλα αυτά εσύ πάλι παραπονιέσαι...
Παραπονιέσαι για τα παραπάνω σου κιλά,για τα μαλλιά σου,τα νύχια σου,για την καινούρια γρατζουνιά στο αμάξι.
Παραπονιέσαι που δεν κοιμήθηκες,που κάποιος σε στραβοκοίταξε .
Παραπονιέσαι που έχασες το τηλεκοντρόλ,
παραπονιέσαι για "σου είπα και μου είπες"......
Και ξέρεις ποιο είναι το καλύτερο;
Πως αν κάποιος σε πει "Αχάριστο" θα παρεξηγηθείς και απο πάνω!!!!


Ελευθέριος Ελευθεριάδηςψυχολόγος

 

Άν έπαιρνα συνέντευξη απο Το Θεό…
Θα Τον ρωτούσα:

“Τι είναι αυτό που σας εκπλήσει περισσότερο στους ανθρώπους;”
Ο Θεός θα απαντούσε:
-Οτι ζουν σαν να μη πρόκειται να πεθάνουν ποτέ και πεθαίνουν σαν να μην έχουν ζήσει καθόλου.
-Οτι χάνουν την υγεία τους προσπαθώντας να βγάλουν λεφτά και μετά χάνουν τα λεφτά τους προσπαθώντας να βρουν την υγεία τους.
-Οτι βιάζονται να αποβάλλουν την παιδικότητα τους θέλουν να μεγαλώσουν γρήγορα και ύστερα παρακαλούν να ξαναγίνουν παιδιά.
-Οτι με το να αγχώνονται για το μέλλον τους ξεχνούν το παρόν τους και έτσι δεν ζουν ούτε στο μέλλον ούτε στο παρον.
Μετά θα Τον ρωτούσα:
“Σαν γονιός ποιά είναι τα μαθήματα ζωής που θα θέλατε να μάθουν τα παιδιά σας;”
Ο Θεός θα απαντούσε:
- Να μάθουν ότι δεν μπορούν να αναγκάσουν τους άλλους να τους αγαπήσουν. Αυτό που μπορούν να κάνουν είναι να γίνουν άξιοι να αγαπηθούν.
-Να μάθουν ότι δεν μετράνε περισσότερο τα πράγματα που έχουμε στη ζωή μας αλλά οι άνθρωποι που έχουμε στη ζωή μας.
-Να μάθουν ότι δεν ωφελεί να συγκρίνουμε τους εαυτούς μας με τους άλλους.
-Να μάθουν οτι πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει τα περισσότερα αλλά αυτός που χρειάζεται τα λιγότερα.
- Να μάθουν οτι μέσα σε ελάχιστες στιγμές μπορεί να ανοίξεις στον άλλο πληγές που μετά παίρνει χρόνια πολλά για να τις γιατρέψεις.
-Να μάθουν την συγχώρεση, συγχωρώντας.
-Να μάθουν πως υπάρχουν άνθρωποι που τους αγαπούν πραγματικά που όμως δεν ξέρουν πως να δείξουν ή να εκφράσουν τα συναισθήματα τους.
-Να μάθουν πως τα χρήματα μπορούν να αγοράσουν τα πάντα εκτός απ’την ΕΥΤΥΧΙΑ.
- Να μάθουν ότι δύο άνθρωποι μπορεί να κοιτούν το ίδιο πράγμα και να βλέπουν δύο διαφορετικά πράγματα.
-Να μάθουν ότι δέν φτάνει πάντα να συγχωρούν οι άλλοι πρέπει να συγχωρήσεις και ο ίδιος τον εαυτό σου.
Και κυρίως να μάθουν ότι για τα παιδιά μου … Εγώ θα’ μαι πάντα εδώ….