Κυριακή 31 Ιουλίου 2022
Παρασκευή 29 Ιουλίου 2022
Πέμπτη 28 Ιουλίου 2022
Δεν υπάρχει τίποτα που ν’ απασχολεί τον άνθρωπο λιγότερο από το να μάθει την τέχνη του ζην, όπως επίσης και δεν υπάρχει τίποτα πιο δύσκολο να μάθει. Για τις άλλες τέχνες υπάρχουν παντού ένα σωρό δάσκαλοι. Μερικοί μάλιστα από αυτούς έχουν διαπρέψει από τόσο νωρίς, ώστε κατάφεραν να εξελιχθούν σε δασκάλους της από πολύ μικρά ηλικία. Χρειάζεται όμως ολόκληρη η ζωή μας για να μάθουμε πως να τα ζούμε και, το πιο περίεργο από όλα, χρειάζεται ολόκληρη τη ζωή μας για να μάθουμε πως να πεθαίνουμε.
από το βιβλίο “Είναι μικρή η ζωή” μτφ: Κάτια Χαρικιοπούλου
Μερικοί άνθρωποι φορούν μόνο μαύρα..
Γιατί δεν δέχονται την είσοδο στην ευθεία και ποτέ δεν θα απαρνηθούν τη δύναμη που πηγάζει από τους κύκλους. Γιατί ονειρεύτηκαν λευκά πανιά να ανεμίζουν σε ταράτσες κόντρα στον άνεμο. Γιατί μάθανε να αγαπούν τα όχι και να μην εξαγοράζουν τα ναι. Γιατί όπου ξάπλωσαν, άφησαν εκτός από τον ιδρώτα του οργασμού τους, κάτι από το λίγο της ψυχή τους. Γιατί ζήσανε μέσα σε άδεια μεσημέρια, αχανή δωμάτια και αλήθειες που τσακίζουν. Γιατί ένας χειμώνας δεν τους φτάνει για όσα κάθε ξημέρωμα φοβούνται να θυμούνται. Γιατί καβαλήσανε μια καταιγίδα και έκαναν τσουλήθρα πάνω σε ουράνια τόξα. Γιατί πίστεψαν σε έναν άλλο θεό που δεν έχει ανάγκη από κεφαλαία γράμματα στο όνομά του. Γιατί κάθε φορά που είπαν σε χρειάζομαι, έχασαν. Γιατί η ηθική και η ανηθικότητά τους δεν έπαψαν ποτέ να αγκαλιάζονται σε μια ασταμάτητη ερωτική πάλη. Γιατί γεννήθηκαν λάθος ή γιατί ο κόσμος λάθεψε όταν βρέθηκαν ανάμεσά του. Γιατί η ζωή τους δεν πουλήθηκε στα καροτσάκια κι ο θανατός τους δεν κρεμάστηκε στα περίπτερα. Γιατί δραπευτεύουν σαν νερό, καμιά φορά και σαν σωπαίνω. Γιατί ποτέ δεν έπαψαν να ψάχνουν την μυστική ζούγκλα των αστεροειδών μέσα στο κεφάλι τους. Γιατί όταν γεμίζει το φεγγάρι, το δίνουν μπάλα ασημένια στα παιδιά της γειτονιάς να το κάνουν παιχνίδι στις αλάνες και αστράφτει η νύχτα
Ζήτησα δύναμη...και ο Θεός μου έδωσε δυσκολίες για να με κάνει δυνατό.
Ζήτησα σοφία...και ο Θεός μου έδωσε προβλήματα για να τα λύσω.
Ζήτησα εμπειρία...και ο Θεός μου έδωσε μυαλό και υγεία για να δουλέψω.
...
Ζήτησα κουράγιο...και ο Θεός μου έδωσε εμπόδια για να τα ξεπεράσω.
Ζήτησα αγάπη...και ο Θεός μου έδωσε πονεμένους ανθρώπους για να τα τους βοηθήσω.
Ζήτησα χαρές...και ο Θεός μου έδωσε ευκαιρίες.
Δεν έλαβα τίποτα απο ότι ζήτησα...Όμως έλαβα όλα όσα χρειαζόμουν!!!
Έρωτας σαν βροχή..
Έρωτας σαν βροχή…
Όχι σαν καταιγίδα…σαν βροχή…
Να φεύγει και να έρχεται…
Να δυναμώνει και να χαμηλώνει…
Να δροσίζει και να πνίγει…
Ν`απορροφάται από τη γη,να χάνεται…
Πως έζησα έτσι; Γιατί δέχτηκα κάτι μισό για μένα;
Γιατί προσπάθησα να κρατήσω στις χούφτες μου κάτι, που ήξερα οτι θα μου δώσει μόνο μια ψευδαίσθηση δροσιάς και μετά θα μ`αφήσει πιο διψασμένη από πριν, με τα χείλη ξερά και την καρδιά στεγνή;
Πως μπόρεσα να δεχτώ να συμπληρώνω τη βροχή με τα δάκρυα μου, για κάτι που γνώριζα οτι ήταν μάταιο;
Είδα χιλιάδες ηλιοβασιλέματα μόνη μου, ο ήλιος βουτούσε στο τίποτα κι εγώ πνιγόμουν στη μοναξιά…
Άκουσα εκατοντάδες κεραυνούς και με φόβισαν λιγότερο από τη σιωπή της άδειας ζωής μου…
Μύρισα χιλιάδες λουλούδια, αλλά το άρωμα τους δεν πλημμύρισε την άοσμη ζωή που ο «έρωτας σαν βροχή» με καταδίκασε να ζήσω…
Γεύτηκα δεκάδες εδέσματα, αλλά μόνο πίκρα στα χείλη μου…
Άγγιξα απαλά το κορμί του, κράτησα στη μνήμη της αφής μου κάθε πόντο του σώματος του και αγκάλιαζα μόνη μου τον εαυτό μου τις μοναχικές μου ώρες,με την ψευδαίσθηση πως ήταν εκείνος που με χάιδευε,έχοντας τον στα ακροδάχτυλα μου…
Γέλασα δυνατά στην αρχή της ζωής μου και συνέχισα να χαμογελώ από συνήθεια, χωρίς ποτέ τα μάτια μου να πάρουν χρώμα από τα χαμόγελα που ζωγραφίστηκαν στο πρόσωπο μου, αλλά δεν ζέσταναν την ψυχή μου…
Έκλαψα πολύ για δυό ζωές, από απελπισία,από λαχτάρα για κάποιον που ήρθε κοντά μου για να μου φέρει την επίγνωση ότι η ευτυχία είναι στιγμές…
Μόνο στιγμές…
Και οι περισσότερες κλεμένες…
Ζωγράφισα με φωτεινά χρώματα τις ώρες που ήμουν μαζί του αλλά η πραγματικότητα ξεθώριαζε τους πίνακες μου, όταν δεν τους βύθιζε στο χρώμα της απελπισίας…
Έγραψα το «σ`αγαπώ» σε χιλιάδες χαρτιά και τα έσκισα αμέσως μετά, σκορπίζοντας γύρω μου τα κομμάτια τους, όπως σκορπισμένη ήταν η ζωή μου…
Πόνεσα τόσο που μάτωσα και την ίδια στιγμή ήμουν εγώ πηγή πόνου για κάποιον που εν γνώσει μου υπέφερε όσο κι εγώ…
Αγνόησα την αγάπη, γιατί δεν ήταν με τους δικούς μου όρους…
Καταδίκασα τον εαυτό μου στη μοναξιά,δραπετεύοντας από τους δρόμους όπου μπορεί να σε συναντούσα, επιλέγοντας να φύγω εγώ, «η δυνατή», τη στιγμή που η αδυναμία μου να σε κερδίσω ήταν γραμμένη στον αέρα που ανέπνεα…
Και μετά…μετάνιωσα…
Και γύρισα να ψάξω στο παρελθόν αυτό που μου έλειπε στο παρόν, μα δεν υπήρχε τίποτα εκεί για μένα.
Η αληθινή αγάπη είχε φύγει…
Την είχα διώξει εγώ…
Είχα διώξει ότι άξιζε και είχα κρατήσει το τίποτα…
Δίκαιη τιμωρία…
Απόσπασμα από το βιβλίο της Λένας Μαντά-Έρωτας σαν βροχή
Την στιγμή που ύψωσε ένα ποτήρι με νερό, όλοι σκέφτηκαν ότι
θα έκανε την κλασική ερώτηση "είναι μισογεμάτο ή μισοάδειο;".
Αντί για αυτό όμως, εκείνη, με ένα χαμόγελο στο πρόσωπο της, έκανε την ερώτηση: "Πόσο βαρύ είναι ένα ποτήρι με νερό;"
Διάφορες απαντήσεις ακούστηκαν με... διακύμανση από 100 ως 300 γραμμάρια.
Εκείνη απάντησε: "Το απόλυτο βάρος του δεν έχει σημασία. Εξαρτάται από το πόση ώρα το κρατάμε.
Αν το κρατήσω για ένα λεπτό, δεν είναι πρόβλημα.
Αν το κρατήσω για μία ώρα, θα μου πονέσει ο ώμος.
Αν το κρατήσω για μία ημέρα, θα μουδιάσει ο ώμος μου και θα παραλύσω.
Σε κάθε περίπτωση, το βάρος του ποτηριού δεν αλλάζει, αλλά όσο περισσότερο το κρατήσω τόσο πιο βαρύ θα γίνεται."
Και συνέχισε: "Τα άγχη και οι ανησυχίες στη ζωή είναι ακριβώς όπως αυτό το ποτήρι νερό.
Αν τα σκέφτεστε λίγο δεν θα συμβεί τίποτε. Αν τα σκέφτεστε κάπως παραπάνω, θα αρχίζουν να σας ενοχλούν. Και αν τα σκέφτεστε συνεχώς, θα αισθανθείτε παράλυτοι - ανίκανοι να κάνετε οτιδήποτε".
Να θυμάσαι να αφήνεις το ποτήρι κάτω...........
Γνωμικά για τον Έρωτα
Ο έρωτας έχει κάτι το τόσο χαρακτηριστικό, που δεν μπορούμε να το κρύψουμε όταν υπάρχει ούτε να τον προσποιηθούμε όταν δεν υπάρχει.
Μαρκησία de Sable,1599–1678, Γαλλίδα διανοούμενη
Ο έρωτας είναι ένας ωκεανός αισθημάτων που περιβάλλεται από έξοδα.
Thomas Dewar,1864-1930, Βρετανός επιχειρηματίας
Στον έρωτα δεν δίνει κανείς εξηγήσεις. Ο έρωτας υποχρεώνει τον άλλο να καταλάβει.
Αιμίλιος Πόντις
Ο έρωτας κρατάει όσο δε βρίσκει ανταπόκριση και φλογίζεται μονάχος του. Αγαπούμε πραγματικά εκείνους που μας αγαπούν, αλλά μόλις καταλαβαίνουμε πως μας αγαπούν και τους χορτάσαμε, η μαγεία εξαφανίζεται. Η βεβαιότητα μας φέρνει τον κόρο, λες και ο έρωτας σκότωσε τον ίδιο τον έρωτα.
Νικόλας Σεγκύρ- "
Το συζυγικό κρεββάτι"
Στον έρωτα κανείς δεν μπορεί να πονέσει κανέναν. Ο καθένας από εμάς είναι υπεύθυνος γι' αυτό που αισθάνεται και δεν μπορούμε να κατηγορούμε άλλο..
Πάουλο Κουέλο - "Ενδεκα λεπτά"
Ξέρεις τι είναι ο έρωτας; Το άγριο μπλε της θάλασσας, Το βαθύ κόκκινο της παπαρούνας. Το φλύαρο πράσινο του λειβαδιού. Το μεθυσμένο πορτοκαλί του χειμωνιάτικου ήλιου.
Αλκιόνη Παπαδάκη - " Κάργιες"
Τα γεράματα δεν σε προστατεύουν από τον έρωτα. ¨Όμως ο έρωτας σε προστατεύει από τα γεράματα.
Ζαν Μορό
Το θλιβερό στον έρωτα δεν είναι μόνο το ότι δεν μπορεί να διαρκέσει για πάντα αλλά και ότι οι γλυκές απελπισίες που προκαλεί ξεχνιούνται γρήγορα.
Γ. Φόκνερ
Ο έρωτας της φαντασίας είναι πολύ καλύτερος από τον έρωτα της πραγματικότητας.
Α. Γουόρχολ
Ο έρωτας παίρνει τα μυαλά εκείνων που έχουν μυαλά και δίνει μυαλό σ’ εκείνους που δεν έχουν.
Ντ. Ντιντέρο
Οι καυγάδες των ερωτευμένων είναι ανανέωση της αγάπης.
Τερέντιος
Τα γεράματα δεν σε προστατεύουν από τον έρωτα. Όμως ο έρωτας σε προστατεύει από τα γεράματα.
Ζ. Μορό
Η πραγματικά ερωτευμένοι είναι σαν τη χαραυγή και το ηλιοβασίλεμα: και για τους τρεις συχνά γράφουν και μιλάνε, αλλά πολύ σπάνια τους βλέπουν.
Σ. Μπάτλερ
Έρωτας, διώκτης της ανίας...είναι η έμπνευση, που μας περιβάλει, όταν εναρμονιζόμαστε με το Θεό Έρωτα.
Εκείνος που αγαπά δεν έχει ανάγκη να συγκρίνει, όταν η σύγκριση μπαίνει από την πόρτα, ο έρωτας βγαίνει απ' το παράθυρο.
Γ. Χακί
Έρωτας, είναι το " σύνολο" των ενστίκτων, των καταστάσεων και των λειτουργιών, που συντηρούν τη ζωή, και την κάνουν ολοένα και πιο όμορφη.
Β. Ράϊχ (από τη συλλογή του Β. Σιώπη)
Όποιος δεν έχει συναντήσει τον έρωτα δεν έχει κανέναν συναντήσει.
Χιλιανή παροιμία
Μια ζωή χωρίς έρωτα είναι μια χρονιά χωρίς καλοκαίρι.
Σουηδική παροιμία
Ο έρωτας και η επανάσταση είναι παράνομοι γιατί κρύβουν απροσδιόριστα μέσα τους μιαν απειλή και μιαν ελπίδα. Όταν νομιμοποιηθούν δεν υπάρχουν.
Α. Πανσέληνος
Από αγάπη μπορεί και να πεθάνεις, από έρωτα μπορεί και να σκοτώσεις.
Αγνώστου
Σοφά λόγια για τον έρωτα και την αγάπη
Υπάρχει ένα αδιάψευστο στοιχείο με το οποίο αναγνωρίζεις ότι αγαπάς κάποιον ερωτικά, κι αυτό είναι όταν το πρόσωπό του σου προκαλεί μεγαλύτερη επιθυμία από οποιοδήποτε άλλο μέρος του σώματος.
ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ-2
Σαν θολός καθρέφτης οι σκέψεις μου'
γύρω από μένανε γιορτάζει ο κόσμος,
τουλάχιστον αυτό διακρίνω από τα χαμόγελα..
πάω να ζωγραφίσω έναν ήλιο μα δεν τα καταφέρνω,
στη θέση του βλέπω αλλιώτικα πράγματα.
Το ίδιο κι όπου ρίξω τη ματιά μου..
θέλω να πώ στο φίλο μου τι νοιώθω μα δε βρίσκω λόγια..
Ο ειρμός που χτές ταξινομούσε τις σκέψεις μου φαίνεται
μού τοσκασε...
ΑΥΤΟΣΧΕΔΙΑΣΜΟΙ
Ο άντρας φαίνεται απ΄τον τρόπο που φεύγει
όχι από τον τρόπο που έρχεται..
Οι άντρες έρχονται στον έρωτα σαν ωραίοι
καβαλάρηδες
και φεύγουν σαν βάτραχοι..
Δεν τις μπορώ τις χαζές γυναίκες είπε..
Και τις έξυπνες δεν είσαι ικανός να τις κρατήσεις
είπα..
Αν αρχίσεις εξαιτίας της να υποψιάζεσαι
πως υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο "είσαι μαλάκας"
και στο "κάνεις μαλακίες"
τρέψου σε φυγή..
κινδυνεύεις να μάθεις να επικοινωνείς
με διάρκεια...
Αν θές να ευνουχιστείς δύο φορές στη ζωή σου
βρές μία γυναίκα να σου θυμίζει τη μάνα σου.
Αν θές να ευνουχιστείς τρείς
κάνε παιδιά που να σου μοιάζουν...
Νάνσυ
Την επόμενη νύχτα το ζευγάρι των αγγέλων ήρθε να ξεκουραστεί σε ένα πολύ φτωχικό σπίτι αλλά ο αγρότης και η γυναίκα του ήταν πολύ φιλόξενοι. Αφού μοιράστηκαν τη λίγη τροφή που είχαν, το ζευγάρι των αγγέλων κοιμήθηκαν στο κρεβάτι τους όπου μπορούσαν να έχουν μια ξεκούραστη νύχτα. Όταν βγήκε ο ήλιος, το επόμενο πρωί οι άγγελοι βρήκαν τον αγρότη και την γυναίκα του να κλαίνε. Η μοναδική τους αγελάδα της οποίας το γάλα ήταν το μόνο τους εισόδημα ήταν νεκρή στο λιβάδι.
Ο μικρότερος άγγελος ήταν αναστατωμένος και ρώτησε το μεγαλύτερο πως ήταν δυνατόν και άφησε να γίνει κάτι τέτοιο.
Ο πρώτος άντρας είχε τα πάντα και παρόλα αυτά τον βοήθησες, τον κατηγόρησε εκείνoς.Η δεύτερη οικογένεια είχε ελάχιστα και όμως ήταν πρόθυμη να μοιραστεί τα πάντα και εσύ άφησες την αγελάδα να πεθάνει... "Τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται", απάντησε ο μεγαλύτερος άγγελος.
"Όταν μείναμε στο υπόγειο της βίλας, πρόσεξα πως ήταν χρυσός αποθηκευμένος σε εκείνη την τρύπα στον τοίχο. Μια και ο ιδιοκτήτης ήταν τόσο άπληστος και δεν είχε τη διάθεση να μοιραστεί την καλή του τύχη, σφράγισα τον τοίχο ώστε να μην μπορεί να βρει το χρυσό. Εχθές τη νύχτα καθώς κοιμόμασταν στο κρεβάτι του αγρότη ήρθε ο άγγελος του Θανάτου για την γυναίκα του, κι εγώ έδωσα στη θέση της την αγελάδα. Τα πράγματα δεν είναι πάντα όπως φαίνονται."
Μερικές φορές αυτό ακριβώς συμβαίνει όταν τα πράγματα δεν έχουν το αποτέλεσμα που πρέπει. Αν έχεις πίστη, θα πρέπει να μάθεις να εμπιστεύεσαι και να πιστεύεις ότι το κάθε αποτέλεσμα είναι πάντα προς όφελός σου. Μπορεί να μην το ξέρεις παρά μονάχα πολύ αργότερα.
Μερικοί άνθρωποι έρχονται στη ζωή μας και γρήγορα φεύγουν.
Μερικοί άνθρωποι γίνονται φίλοι και μένουν λίγο αφήνοντας όμορφα χνάρια στην καρδιά μας και εμείς δεν είμαστε ποτέ το ίδιο γιατί έχουμε κάνει έναν καλό φίλο...
Το εχθές είναι παρελθόν.
Το αύριο μυστήριο.
Το σήμερα είναι δώρο.
Όταν συνειδητοποίησα ότι δεν μπορώ να αλλάξω το σύστημα, άρχισα να αγωνίζομαι να μην με αλλάξει αυτό.
Αγωνίζομαι να μείνω άνθρωπος. Και αυτό είναι η κορυφαία πολιτική μάχη. Να μπορείς να αποφύγεις τη βαρβαρότητα αυτής της εποχής. Να μπορείς να παραμείνεις άνθρωπος με τρυφερότητα. Με το δικό σου βλέμμα.
Η ζωή είναι ένα δώρο που μας δίνεται μία φορά.
Οι περισσότεροι άνθρωποι όταν ξημερώνει λένε «άντε να τελειώσει κι αυτή η κωλομέρα». Και δεν καταλαβαίνουν ότι κάνουν άλλο ένα βήμα προς το θάνατο. Χρόνης Μίσσιος
Ο μεγάλος μάγος έβαλε ένα αίνιγμα:Απʼ όλα τα πράγματα του κόσμου, ποιο είναι το πιο μεγάλο και το πιο μικρό, το πιο σύντομο και το πιο μακρύ, το πιο διαιρετό και το πιο εκτεταμένο, το πιο παραμελημένο και το πιο ποθητό, που χωρίς αυτό τίποτα δεν μπορεί να γίνει, που καταβροχθίζει τα ασήμαντα και ζωογονεί τα σημαντικά και μεγάλα;
Άλλοι είπαν ότι ήταν η Τύχη, άλλοι η Γη, άλλοι το Φως.
Ο μεγάλος μάγος απάντησε πως ήταν ο Χρόνος.
Τίποτα δεν είναι πιο μεγάλο, αφού αυτός είναι το μέτρο της αιωνιότητας.
Τίποτα δεν είναι πιο μικρό, αφού δεν μας φτάνει για τα σχέδιά μας.
Τίποτα δεν είναι πιο μακρύ, γιʼ αυτόν που περιμένει.
Τίποτα δεν είναι πιο σύντομο, γιʼ αυτόν που χαίρεται.
Εκτείνεται σιγά σιγά μέχρι το άπειρο. Όλοι οι άνθρωποι τον παραμελούν και όλοι λυπούνται όταν πάει χαμένος.
Τίποτα δεν γίνεται χωρίς αυτόν.
Μας κάνει να ξεχνάμε τα ανάξια και χαρίζει αθανασία στα μεγάλα πράγματα..
αλήθειες μαθαίνονται μα δεν παραδέχονται…
Φυγή η απάτη χωρίς αντίο…
και έρχονται ώρες που απορώ,
πόσα πρόσωπα κρύβει η δειλία…
Πως αγαπάς με εναλλακτικές,
πως εκτιμάς όταν με δόλο υποτιμάς,
πως κοιμάσαι τα βράδια…
Δύσκολοι καιροί για αλήθειες,
χτίσε το παλάτι σου στην άμμο…
μέχρι άνεμος να φυσήξει δυνατός
και να στα πάρει όλα!

Κοινωνική Αταξία
Τι επιθυμείτε να φάτε το βράδυ;»ρώτησε ο διευθυντής της φυλακής τον φτωχό αμαρτωλό, που πρόκειται την επόμενη μέρα να πεθάνει στο ικρίωμα.
«έχετε το δικαίωμα να φάτε και να πιείτε ό,τι θέλετε και όσο θέλετε».
«Κρίμα!» είπε ο μελλοθάνατος.
«Κρίμα! Αν με είχατε ρωτήσει τρεις μήνες νωρίτερα, η ληστεία και ο φόνος δεν θα είχαν καν συμβεί».
"Αλφρεντ Πόλγκαρ
Τετάρτη 27 Ιουλίου 2022
Να προσέχεις.
Σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς να προσέχεις.
Κάποτε ανακαλύπταμε τις κρυφές
παραχωμένες από ρίζες τρύπες τους
και φοβόμαστε μόνο την εποχή της λειψυδρίας.
Τώρα τα φίδια κυκλοφορούν χειμώνα-καλοκαίρι.
Έρπουν και μας αγγίζουν αδιάφορα.
Μας συνηθίζουν πρώτα στην αφή τους
και μετά περιμένουν
τη στιγμή που θα μας συλλάβουν απροετοίμαστους.
Να προσέχεις
να παίρνεις μαζί σου τις εικόνες και τα λόγια μου.
Να τους τραγουδάς να τ’ αφήνεις πάντα να σε αγγίζουν.
Να προσέχεις.
Ετούτα τα τρομερά ερπετά
επιτίθενται ακόμα και στα παραμύθια.
Βασίλης Ι. Παπαμιχαλόπουλος
-εν καταδύσει-
Ν” αγαπάς σημαίνει και να σ” αγαπάνε..
Να μην ξεχνάς ποτέ πόσο ασήμαντος είσαι…
Να μη συνηθίσεις ποτέ την ανείπωτη βία
και τη χυδαία ανισότητα της ζωής γύρω σου…
Ν” αναζητάς τη χαρά στα πιο θλιβερά μέρη,
να κυνηγάς την ομορφιά μέσα στη φωλιά της…
Να μην απλοποιείς ότι είναι περίπλοκο
και να μην περιπλέκεις ότι είναι απλό…
Πάνω απ' όλα να παρακολουθείς τι συμβαίνει γύρω σου
και να προσπαθήσεις να καταλάβεις…
Να μην γυρίζεις ποτέ αλλού το βλέμμα σου…
και ποτέ μα ΠΟΤΕ να μην ξεχνάς…»
Απόσπασμα από το βιβλίο της Αρουντάτι Ρόη, «Η Αξία Της Ζωής»
Τα επιλλεγμένα"
Όταν παίρνω γεμίζουν τα χέρια μου...Όταν δίνω όμως...γεμίζει η ψυχή μου.
.
Αν δεν με αντέχεις στα χειρότερά μου...τότε...ΔΕΝ σου αξίζω στα καλύτερά μου...
Κάποιες φορές οι άνθρωποι κλαίνε όχι γιατί είναι αδύναμοι....Αλλά γιατί.....είχαν παραμείνει για πολύ καιρό....δυνατοί..!!
Πίσω από κάθε : "χρειάζομαι λίγο χρόνο για να σκεφθώ τη σχέση μας", κρύβεται ένα : "θα δοκιμάσω κάτι άλλο, κι αν δεν πετύχει, ξαναγυρνάω..
'Εξυπνα και σωστά....
Σας λέω: πρέπει να έχει κανείς ακόμη χάος μέσα του για να γεννήσει ένα αστέρι που χορεύει..
Μόνο με την καρδιά βλέπεις καλά. Την ουσία δεν την βλέπουν τα μάτια..
Όποιος παλεύει με τέρατα θα πρέπει να προσέξει να μην γίνει τέρας ο ίδιος
γιατί όσο κοιτάς μέσα στην Άβυσσο, άλλο τόσο κοιτάει η Άβυσσος μέσα σε σένα..
ΟΜΟΡΦΑ ΛΟΓΙΑ ΜΕ ΝΟΗΜΑ
Ότι σου πρόσφερε η στιγμή και το απέρριψες, καμμιά αιωνιότητα δεν μπορεί να σου το ξαναδώσει..
Το γράψιμο είναι σαν να κάνεις έρωτα: Μην ανησυχείς για τον οργασμό, απλά επικεντρώσου στη διαδικασία.
Προφανώς είναι σκληρό να μην σε αγαπάνε όταν αγαπάς,είναι όμως ασύγκριτα σκληρότερο να σε αγαπάνε όταν εσύ έχεις πλέον πάψει να αγαπάς..
Ο χωρισμός ελαττώνει τα μέτρια πάθη και δυναμώνει τα μεγάλα, όπως ο άνεμος σβήνει τα κεριά αλλά φουντώνει τις φωτιές..
Γι'αυτό είσαι ασυγχώρητος, Ω" άνθρωπε, οποιοσδήποτε και αν είσαι που κρίνεις, γιατί όποτε κρίνεις, καταδικάζεις τον εαυτό σου, γιατί
κάνεις τα ίδια μ'αυτά που κρίνεις ...
Είναι κάτι άνθρωποι
που παραμένουν "καινούριοι",
γιατί φοβούνται τη σκόνη
που μπορεί να αφήσει η ζωή πάνω τους...
Τι κρίμα
που δεν θα νοιώσουν ποτέ τον ήλιο
να τους καίει το πρόσωπο..
Υπάρχουνε λύπες που κανείς δεν τις ξέρει.
Υπάρχουνε βάθη που δεν τ’ ανιχνεύει ήλιος. Όρη σιωπής περιβάλλουν τα χείλη.
Και σιωπούν όλοι οι μάρτυρες. Τα μάτια δε λένε..
Δεν υπάρχουν σκάλες τόσο μεγάλες
να κατέβει κανείς ως εκεί που ταράζεται
του ανθρώπου ο πυρήνας. Αν μιλούσε η σιωπή,
αν φυσούσε, αν ξέσπαγε – θα ξερίζωνε όλα
τα δέντρα του κόσμου...
Μια γυναίκα μπορεί να γίνει η καλύτερη φίλη σου...η κατάλληλη ερωμένη...ο πιο κακός εχθρός σου...ή...ο χειρότερος εφιάλτης σου!!! Και όλα εξαρτώνται από την συμπεριφορά σου!!!

Tακτοποίησα τις σκέψεις μου...
Mου μένει μόνο να "καθαρίσω" κάποιες αναμνήσεις και να μαζέψω κάτι "πεταμένα" λόγια....
Μιά φορά και έναν καιρό υπήρχε ένα συναίσθημα που λεγόταν ειλικρίνεια....Χάθηκε αυτή και παρέσυρε μαζί της και τις ανθρώπινες σχέσεις..
-
"Λες έχω αμπέλια και χωράφια και σπίτια και γης. Κουράδες έχεις. Κανένας άνθρωπος δεν έχει γη. Η γης έχει εμάς και σπάει κέφι μαζί μα...












.jpg)



















.jpg)

.gif)











